Ludzie czytający książki bez wątpienia należą do elity społeczeństwa. Niestety, w tym przypadku należenie do elity nie łączy się z jakimikolwiek przywilejami. Wręcz przeciwnie. Miłośnicy słowa pisanego napotykają w uprawianiu swej pasji liczne trudności. Od cen książek i ich dostępności poczynając a na braku akceptacji społecznej kończąc.
Prześladowanie czytających jest szczególnie jaskrawo widoczne w środkach komunikacji masowej opanowanej przez trzy typy podróżnych: miłośników medytacji (lub filozofii) potrafiących patrzeć pustymi oczyma w jeden punkt przez dwadzieścia minut jazdy; członków Klubu Opowieści Banalnych (występują w grupach minimum dwuosobowych) opowiadających sobie ze szczegółami jak wstali dzisiejszego poranka lub co Mariola wyczyniała wczoraj na imprezie; i melomanów rzadko mających na tyle dobre słuchawki, by osoba siedząca obok nie wiedziała jaką lubią muzykę.
Wszyscy ci ludzie zajmują miejsca siedzące, mimo że to co robią podczas jazdy nie wymaga pozycji siedzącej. Natomiast jak ważna jest odrobina komfortu dla osoby czytającej książkę wie każdy, kto próbował czytać w autobusie np. „Lód” Jacka Dukaja , trzymając książkę jedną ręką a drugą trzymając się poręczy.
Zarządzający środkami komunikacji masowej nie dbają o czytających tak, jak o matki z dziećmi, inwalidów i ludzi starych.
Pora to naprawić! Dlatego przyklejajmy w każdym autobusie, tramwaju, wagonie metra lub pociągu podmiejskiego nalepki „Ustąp miejsca czytającemu” w 3-5 najlepiej nadających się do czytania miejscach (przy oknie, pod źródłem światła, nie za blisko drzwi).
Jeśli pojazd nie jest jeszcze oklejony, lub wszystkie miejsca dla czytających są już zajęte i wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem, używajmy „wizytówek” z miniaturą nalepki. |
